شارح ( ره ) مىفرماين : و در بلاد همچون منى روز اول آن همان روز نحر كه دهم است مىباشد . و اول وقت آن از روز دهم بعد از طلوع آفتاب و گذشتن زمان به قدر بجاى آوردن نماز عيد و خواندن دو خطبه مىباشد . و اگر اين عمل در وقت مقررش عملى نشد و از مكلّف فوت گرديد قابل قضاء نمىباشد مگر در صورتى كه بواسطه نذر و نظائر آن بر خود واجب كرده باشد . قوله : اولها : ضمير به ايام راجع است . قوله : و ان كان به مكه : ضمير مستتر در [ كان ] به امصار عائد است . قوله : اولها النحر كذلك : ضمير در [ اولها ] به [ ثلاثة ] راجع و مقصود از كذلك اين است كه در اين شهرها نيز مانند منى اولش از روز دهم شروع مىگردد . قوله : و اول وقتها : ضمير به [ اضحيه ] عائد است . قوله : بعده : ضمير به [ طلوع شمس ] راجع است . قوله : و لو فاتت لم تقض : ضميرهاى مستتر به [ اضحيه ] راجع است . قوله : و شبهه : ضمير به نذر عائد است . متن : و لو تعذرت تصدق بثمنها إن اتفق في الأثمان ما يجزئ منها ، أو ما يريد إخراجه فإن اختلفت ، فثمن موزع عليها بمعنى إخراج قيمة منسوبة إلى القيم المختلفة بالسوية فمن